Η νόσος lyme, επίσης γνωστή ως Lyme Μπορελίωση είναι μια βακτηριακή ασθένεια. Η ασθένεια αυτή μπορεί να μεταδοθεί στους ανθρώπους, στους σκύλους και σε άλλα ζώα από συγκεκριμένα είδη τσιμπουριών. Προκαλείται από ένα σπειροειδές βακτήριο το οποίο ονομάζεται Borrela burgdorferi. Το βακτήριο αυτό μεταφέρεται μέσα σε ένα τσιμπούρι και εισέρχεται στο αίμα ενός σκύλου η ενός ατόμου από το τσίμπημα τσιμπουριού. Μόλις βρεθούν στην κυκλοφορία του αίματος, τα βακτήρια μπορούν να ταξιδέψουν σε διάφορα μέρη του σώματος. Μπορούν λοιπόν να προκαλέσουν προβλήματα σε συγκεκριμένα όργανα ή σημεία, όπως αρθρώσεις, καθώς και ασθένεια γενικά.
Νόσος Lyme και Σκύλοι – Που Ζουν Τα Τσιμπούρια;
Τα τσιμπούρια που μεταφέρουν τη νόσο του Lyme είναι ιδιαίτερα πιθανό να βρίσκονται σε ψηλά χόρτα, θάμνους έλη και ξύλα περιμένοντας να γραπώσουν τον σκύλο σας μόλις περάσει από αυτά τα μέρη. Ένα τσιμπούρι μπορεί να μεταδώσει την ασθένεια καθώς θα βρίσκεται στο σώμα του σκύλου για 24 έως 48 ώρες. Το όνομα του το πήρε πρώτιστα όταν εμφανίστηκαν ορισμένες περιπτώσεις στο Lyme του Κονέκτικατ των ΗΠΑ, το 1975. Η ασθένεια εντοπίζεται δύσκολα και μπορεί να προκαλέσει σοβαρά και χρόνια προβλήματα υγείας τόσο σε σκύλους όσο και σε ανθρώπους.
Η ασθένεια του Lyme παρατηρείται πως έχει χτυπήσει πολλές πολιτείες των ΗΠΑ ωστόσο το ρίσκο της μόλυνσης ποικίλει. Πάνω από το 95% των περιπτώσεων προέρχεται από τα βορειονατολικά και την ακτή του Ειρηνικού. Παρόλα αυτά, με τις πρόσφατες αλλαγές στην αποδάσωση, τη μετανάστευση πληθυσμών ελαφιών και πουλιών, τα ποσοστά σε αυτές τις περιοχές μεταβάλλονται διαρκώς. Ένας μικρός αριθμός περιπτώσεων εμφανίζονται κάθε χρόνο κατά μήκος της Δυτικής Ακτής ειδικότερα στη Βόρεια Καλιφόρνια. Στον Καναδά, οι σκύλοι που πάσχουν από Lyme βρίσκονται κυρίως στο Νότιο Οντάριο και την νότια Μανιτόμπα. Ένας μικρότερος αριθμός περιπτώσεων αναφέρεται κάθε χρόνο στο Νότιο Κεμπέκ και στις ναυτιλιακές επαρχίες.
Νόσος Lyme και Σκύλοι – Πως Προσκολλούνται τα Τσιμπούρια στους Ανθρώπους και στους Σκύλους;
O κύριος φορέας της νόσου του Lyme είναι το ”τσιμπούρι των ελαφιών ή τσιμπούρι της αρκούδας” (ixodes scapularis). Το τσιμπούρι αυτό αποκτά το βακτήριο Lyme όταν τροφοδοτεί ένα ζώο το οποίο έχει μολύνει όπως ποντίκια, ελάφια ή άλλα θηλαστικά και ύστερα μεταδίδει το βακτήριο στο επόμενο ζώο το οποίο τροφοδοτεί. Τα τσιμπούρια δεν πηδούν ούτε πετάνε, αντίθετα σέρνονται. Όταν ένας σκύλος ή άτομο ”βουρτσίζεται” σε έναν θάμνο για παράδειγμα, το τσιμπούρι αρπάζεται γρήγορα και ύστερα σέρνεται και ψάχνει μέρος για να δαγκώσει.
Νόσος Lyme και Σκύλοι – Ποια είναι τα Συμπτώματα της Νόσου Lyme στους Σκύλους;
Η νόσος Lyme δυστυχώς είναι μια κοινή ασθένεια για τους σκύλους. Τα τυπικά συμπτώματα για τους σκύλους περιλαμβάνουν:
- Μειωμένη ενέργεια
- Οίδημα των αρθρώσεων
- Απώλεια της όρεξης
- Πυρετό
Τα συμπτώματα μπορεί να προχωρήσουν σε νεφρική ανεπάρκεια, η οποία μπορεί να αποβεί θανατηφόρα. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν σοβαρές καρδιακές και νευρολογικές επιδράσεις.
Νόσος Lyme και Σκύλοι – Πως Ελέγχονται οι Σκύλοι για την Νόσο του Lyme;
Η διάγνωση γίνεται με συνδυασμό ιστορικού, σωματικών σημαδιών και διαγνωστικών. Για τους σκύλους, οι δύο εξετάσεις αίματος για την διάγνωση της νόσου Lyme ονομάζονται Τεστ 6 και τεστ Quant C6. Οι κτηνίατροι εκτελούν και τα δύο. Το τεστ C6 ανιχνεύει αντισώματα έναντι μιας πρωτεΐνης που ονομάζεται ”C6”. Η παρουσία αντισωμάτων υποδεικνύει μια ενεργή λοίμωξη από το Lyme. Tα αντισώματα C6 μπορούν να ανιχνευθούν τρεις με πέντε εβδομάδες μετά από το δάγκωμα ενός μολυσμένου τσιμπουριού σε έναν σκύλο και μπορεί να βρεθεί στην κυκλοφορία του αίματος πριν ακόμη παρουσιάσει ο σκύλος σημάδια της ασθένειας.
Το επόμενο βήμα είναι να εκτελέσετε ένα τεστ Quant C6. Αυτό, μαζί με την ανάλυση ούρων, θα βοηθήσει να καθοριστεί εάν είναι απαραίτητη η θεραπεία με αντιβιοτικά.
Νόσος Lyme και Σκύλοι – Πως θεραπεύεται η Ασθένεια του Lyme;
Η θεραπεία περιλαμβάνει αντιβιοτικά, συνήθως για τουλάχιστον 30 ημέρες. Αυτό συχνά επιλύει τα συμπτώματα σύντομα, αλλά σε μερικές περιπτώσεις, η λοίμωξη θα συνεχιστεί και μπορεί να χρειαστεί παρατεταμένη φαρμακευτική αγωγή. Η θεραπεία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει άλλες θεραπείες που στοχεύουν στην επίλυση ή την ανακούφιση συγκεκριμένων συμπτωμάτων.
Νόσος Lyme και Σκύλοι – Μπορώ να Κολλήσω Lyme από τον Σκύλο μου;
Οι σκύλοι δεν αποτελούν άμεση πηγή μόλυνσης για τους ανθρώπους. Η ασθένεια Lyme δεν μπορεί να μεταδοθεί από ένα κατοικίδιο ζώο σε άλλο, ούτε από κατοικίδια ζώα σε ανθρώπους εκτός από τα τσιμπήματα τσιμπουριών. Ωστόσο, ένα τσιμπούρι μπορεί να έρθει στο σπίτι σας μέσω της γούνας του σκύλου σας και να κολλήσει πάνω σας. Αν ο σκύλος σας έχει διαγνωστεί με την ασθένεια Lyme, εσείς και οποιαδήποτε άλλα κατοικίδια ζώα πιθανότατα βρίσκεστε στο ίδιο υπαίθριο περιβάλλον και μπορεί επίσης να είστε σε κίνδυνο. Επομένως, είναι καλή ιδέα να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας και τον κτηνίατρο σας για να δείτε αν πρέπει να ελέγξετε τα υπόλοιπα κατοικίδια σας ή μέλη της οικογένειας σας.
Νόσος Lyme και Σκύλοι – Πως να Προστατέψετε τον Σκύλο σας από την Ασθένεια του Lyme ή άλλες Ασθένειες που Προέρχονται από Τσιμπούρια;
- Επιθεωρήστε τους σκύλους σας και τον εαυτό σας καθημερινά για τσιμπούρια μετά από περιπάτους στο δάσος ή σε περιοχές με μεγάλη βλάστηση. Στους σκύλους κοιτάξτε ιδιαίτερα τα πόδια (μεταξύ των ποδιών), στα χείλη, στα μάτια, γύρω και μέσα στα αυτιά, κοντά στον πρωκτό και κάτω από την ουρά.
- Αφαιρέστε τα τσιμπούρια. Όσο πιο γρήγορα τα βρείτε, τόσο λιγότερες πιθανότητες έχει ο σκύλος σας να ασθενήσει από την επίδραση του τσιμπουριού. Μάθετε την σωστή μέθοδο απομάκρυνσης των τσιμπουριών. Επενδύστε σε ένα ζευγάρι ωραία τσιμπιδάκια που χρησιμοποιούνται γι’ αυτό το σκοπό. Αν δεν μπορείτε να το κάνετε, συμβουλευτείτε έναν κτηνίατρο.
- Ζητήστε από τον κτηνίατρο σας να πραγματοποιήσει έλεγχο για τσιμπούρια σε κάθε εξέταση. Εκείνοι θα μπορέσουν να βρουν οποιοδήποτε τσιμπούρι σας έχει ξεφύγει.
- Κρατήστε την χλόη σας όσο γίνεται πιο κοντή. Αποφύγετε το περπάτημα σε χλοοτάπητες στις περιοχές που ενδέχεται να ελλοχεύουν τσιμπούρια.
- Εμβολιάστε τον σκύλο σας. Ο εμβολιασμός θα αποτρέψει την πιθανότητα εμφάνισης της ασθένειας Lyme στον πιστό τετράποδο σύντροφο σας. Να επισκέπτεστε συχνά τον κτηνίατρο σας και να τον συμβουλεύεστε για όποια απορία σας προκύψει.
