Αυτή είναι ίσως η συχνότερη απορία που έχουν οι ιδιοκτήτες σκύλων που θέλουν να εκπαιδεύσουν τον σκύλο τους έτσι ώστε να έχουν την καλύτερη δυνατή εμπειρία στην καθημερινή συμβίωση μαζί του. Η θεωρητική ηλικία ενηλικίωσης ενός σκύλου είναι αυτή των 18 μηνών. Τότε θεωρείται ότι αφήνει πίσω του την παιδική/εφηβική ηλικία και μπαίνει στην ενήλικη ζωή. Πολλοί εκπαιδευτές υποστηρίζουν ότι αυτή είναι και η σωστή ηλικία εκκίνησης της εκπαίδευσης αυτού. Αυτό κατά την γνώμη μου είναι λάθος.
Η εκπαίδευση ενός σκύλου πρέπει να ξεκινάει από την στιγμή που ο σκύλος έρχεται στην κατοχή μας. Οι τελευταίες πανεπιστημιακές έρευνες έχουν δείξει ότι οι σκύλοι αναπτύσσουν την μαθησιακή τους ικανότητα από την ηλικία των τριών εβδομάδων. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, την στιγμή που εσείς θα αποκτήσετε τον σκύλο, αυτή ή ηλικία θα έχει παρέλθει προ πολλού, οπότε ο καλύτερός σας φίλος έχει ότι χρειάζεται να για ξεκινήσετε να τον εκπαιδεύετε προκειμένου να προσαρμοστεί απολύτως στις ανάγκες σας.
Εδώ θέλω να πω ότι κάθε σκύλος είναι ικανός να μάθει καινούρια πράγματα ανεξαρτήτως ηλικίας. Ένα από τα μεγαλύτερα ψέματα όσον αφορά τα σκυλιά είναι το “το γέρικο σκυλί δεν μαθαίνει καινούρια κόλπα¨. Προφανώς αυτή η φήμη προήλθε από κάποια τεμπέλικα σκυλιά ή πιθανότερο από κάποιους τεμπέληδες ιδιοκτήτες.Φυσικά όσο πιο νεαρό είναι το σκυλί τόσο πιο εύκολη είναι και η προσαρμογή χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι αδύνατη η εκπαίδευση στις μεγαλύτερες ηλικίες. Ακόμη και αν υιοθετήσατε έναν σκύλο μεγαλύτερης ηλικίας πάντα υπάρχουν τρόποι να τον εκπαιδεύσετε και να τον προσαρμόσετε στις ανάγκες σας.
Ένα σημαντικό κομμάτι της σωστής αγωγής του σκύλου είναι η κοινωνικοποίηση αυτού, είτε με τους ανθρώπους είτε με άλλα ζώα αναλόγως του περιβάλλοντος που διαμένει. Επίσης άλλος ένας μύθος που κυριαρχεί είναι ότι υπάρχουν “καλές και κακές” ράτσες σκύλου. Όπως παραδείγματος χάρη τα Ροτβάιλερ ή τα Ντόπερμαν και τα Πιτμπουλ έχουν την φήμη του κακού ενώ τα Λαμπραντόρ έχουν την φήμη του καλού. Η αλήθεια είναι ότι το μόνο που ισχύει για τους σκύλους είναι ότι υπάρχουν καλοί και κακοί εκπαιδευτές και όχι σκύλοι. Αν δουλέψουμε σωστά με τον σκύλο μας μπορούμε να τον προσαρμόσουμε στις ανάγκες μας ανεξαρτήτως ράτσας. Με την σωστή εκπαίδευση, ένα Ροτβάιλερ 60 κιλών μπορεί άνετα να γίνει ένα κοινωνικό άτομο που προσφέρει την καλύτερη παρέα ενώ με την λάθος εκπαίδευση ένα αξιαγάπητο Πομεράνιαν μπορεί να μετατραπεί σε έναν επικίνδυνο σκύλο.
Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν η επιλογή της ράτσας του σκύλου είναι καθαρά θέμα των αναγκών μας και του χώρου που διαθέτουμε και όχι θέμα συμπεριφοράς. Η συμπεριφορά του καλύτερου μας φίλου είναι αποκλειστικά θέμα εκπαίδευσης. Εδώ ταιριάζει απόλυτα η παροιμία ” Με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις”.
Έν κατακλείδι, θέλουμε να επαναλάβουμε πόσο σημαντικό είναι να ξεκινήσει η εκπαίδευση του σκύλου μας από την πρώτη στιγμή που θα έρθει στην κατοχή μας. Όσο πιο νωρίς ξεκινήσει η προσαρμογή του στις ανάγκες μας τόσο πιο νωρίς θα φτάσουμε στο σημείο που θέλουμε ανεξαρτήτως ηλικίας και ράτσας. Αυτά και άλλα πολλά μπορούμε πάντα να τα συζητήσουμε μαζί σας καθώς είμαστε εδώ για να σας λύσουμε όλες σας τις απορίες και να βοηθήσουμε εσάς και τον καλύτερο σας φίλο να έχετε μια αρμονική και απολαυστική συμβίωση.
